- نداشتن صلاحیت – سعی نمایید در رزومه خود صلاحیت خود را آنچه واقعا هست نشان دهید، وگر نه در مصاحبه معلوم خواهد شد.

- نداشتن علاقه به کار – باید علاقه‌تان را شغل مورد نظر نشان دهید.

- حس همکاری ضعیف – شاید روی کاغذ عالی به نظر بیایید، اما اگر نتوانید به خوبی با یک گروه کار کنید، انتخاب نخواهید شد.

- طرز تفکر “چه گیر من می‌آید” – هر کارفرمایی می‌خواهد بداند شما چه کارهایی می‌توانید برای آن انجام دهید.

- اهداف شغلی نامشخص – بدانید بدنبال چه هستید. اگر هنوز مطمئن نیستید چه می‌خواهید، در مصاحبه، صحبتی از آن نکنید.

- بدگویی در مورد کارفرمایان قبلی – سعی نکنید برای ایجاد حس همدردی در مصاحبه کننده و یا تصفیه حساب با رئیس قبلیتان، او را ظالم و نالایق معرفی کنید. بدگویی شما را خراب می‌کند، نه کارفرمایتان را.

- ظاهر نامناسب – رفتار ناخوشایند، ظاهر نامناسب و یا ظاهر بیش از حد راحت، ممکن است باعث شود مصاحبه کننده نام شما را حذف کند.

- نشان ندادن خود – خود را بالا ببرید و از نقاط قوت خود آگاه باشید. شما بهترین تبلیغ برای خود هستید.

- آماده نبودن برای مصاحبه- آماده نبودن متقاضی برای مصاحبه همیشه آشکار است. داشتن اطلاعات در مورد کار شرکت، همیشه مصاحبه کننده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هر چه بیشتر درباره‌شان بدانید بهتر است.

- بر ملا کردن نقاط ضعف – فقط بهترین خصوصیاتتان را عرضه کنید. همه نقطه ضعف دارند، اما داوطلب شدن برای در میان گذاشتن آنها با مصاحبه کننده کار اشتباهی است.

منبع کتاب شکار کار در قرن بیست و یکم